Kolonizacja Quebecu przez Francuzów

Kanada, kolonia normandzka. – Na początku XVI wieku żeglarze przybijali do wybrzeży krainy zwanej „Gallia Nova” przez Verrazano, odkrywcę miejsca New York; ale to Jacques CARTIER w 1534 „stawia stopę”, zajmuje i oddaje je Francji.

Nadaje nazwę Kanada co znaczy „wioska” w języku Huronów (z grupy języków irokeskich). Jednak Franciszek I jest rozczarowany ponieważ Malouin (mieszkaniec miasta St Malo w Normandii) nie przywozi ani korzeni (przypraw), ani złota, ani diamentów. Kanada zostaje opuszczona. Dopiero na początku XVII stulecia Samuel CHAMPLAIN, rozważny żeglarz, otrzymuje misję utworzenia kolonii na tym olbrzymim terytorium. Zakłada on Quebec w 1608.

Dzięki polityce Colberta (wybitny finansista Francji XVII w.) Kanada staje się prawdziwą kolonią normandzką. Ponad 4 000 wieśniaków osiedla się tam i uprawia ziemię. Rybołówstwo, polowanie, handel futrami kwitną tam.

Jeden z dekretów zobowiązuje żołnierzy do ożenku na miejscu. Rekrutacja kobiet ochotniczek powoduje ich liczne przybycie tam, ale oficjalny raport podaje, że żołnierze, którzy nie zadrżeli nawet wobec Irokezów „widząc schodzące na ląd wolontariuszki przeznaczone dla nich jako małżonki, wycofali się przerażeni”. „Bohaterstwo ma swoje granice”, dodaje kronikarz.

Colbert zwraca się więc do arcybiskupa Rouen (stolica Górnej Normandii) – Kanada zostaje włączona do jego diecezji – pytając, czy może wysłać młode wieśniaczki „zdrowe i mocne”.

Rekrutacja przekroczyła najśmielsze oczekiwania: w 1667, sto pięknych Normandek wchodzi na okręt. Akcja nabiera rozpędu; ale kilka lat później należy zaprzestać całej propagandy ponieważ jest zbyt dużo dziewcząt pragnących zamążpójście w Kanadzie.